#WOT deel 52: sisu

Pix' WOT

     0

“Wil u gereanimeerd worden?”
Mijn moeder (81) keek me ietwat wazig aan, na nét 2 spuiten van elk 10mg morfine te hebben gehad. Ik weet het positieve antwoord daarop. En zij ook, al kwam het er door die vele morfine niet echt meer helder uit. Kon haar antwoord dan ook niet goed meer formuleren. Ik vroeg me af, op dat moment of die arts die die beruchte hamvraag stelde, zich dat ook realiseerde?

Een dag later werd haar diezelfde vraag nogmaals gesteld, ditmaal in mijn afwezigheid. En di Mams vertelde me later dat ze zich daar toch wel iets aan begon te ergeren. Steeds weer dezelfde vraag, met ongebreideld lange uitleg, alsof mijn moeder zichzelf niet bewust ís of kán zijn van de consequenties van het reanimeren.

Het #WOT woord van deze week is

Sisu = 1) doorzettingsvermogen 2) volharding 3) een ijzeren wil om een bepaalde, vaak langdurige taak te voltooien 4) kracht die ons kan helpen om door te gaan op het moment dat we denken dat we erdoorheen zitten

Nu heeft mijn moeder de afgelopen drie jaar veel valongelukjes gehad, waardoor haar rug zeer pijnlijk is. Morfine lijkt de enige uitweg, ware het niet dat mijn moeder terecht angstig is voor de eventueel bijkomende hallucinaties. En waar leidt dat alles dan weer heen, dat is de volgende hamvraag?

Bovendien werd ze op dat moment voor even in het ziekenhuis opgenomen voor een darmkwestie, wat dus drukte op haar zeer pijnlijke rug. Maar tussen u en mij gezwegen, men kijkt op het moment van opname louter naar die darmkwestie. Men zal er geen orthopeed bij roepen, als blijkt dat die situatie voor even nijpender is. En dat verbaast mij dan weer in toenemende mate.

Het hokjesdenken in ziekenhuizen gaat onverminderd door. Men kijkt echt niet áchter, náást of zíjdelings. Nee, men behandelt louter datgene waarvoor men ogenschijnlijk is opgenomen. En pas als daar een redelijke conclusie uit voortkomt, gaat men verder dan zijn neus kijken.

Erbarmelijk. Maar wij mogen gedurende deze coronatijd al blij zijn dat ze nog werd opgenomen in dat ziekenhuis.

IJzeren wil

Gelukkig is mijn moeder zeer bij de tijd. En in het volledige besef dat haar situatie dan wel vervelend is, doch gaat zij gelukkig niet bij de pakken neerzetten. Al hebben we dan allebei wel eens dat moment dat we denken er doorheen te zitten. Onze veerkracht trekt ons er de volgende dag beslist weer uit die misère. En dan gaan we er samen weer met volle kracht tegenaan.

Conclusie

Nu mijn woord aan jullie, lezers. Het spijt me, dat het de laatste tijd bijna louter kommer en kwel is op dit blog. Het is echter even niet anders. Waar ik maar mee wil zeggen dat ik uit het schrijven van deze blogposts niet alleen helder- en overzichtelijkheid haal, maar tevens de veerkracht om onverminderd dóór te gaan.

Schrijf je mee?

#WOT betekent Write on Thursday. Iedere donderdag verzint Ali een woord waar je over kunt schrijven (bloggen, vloggen of ploggen). Niets moet, alles mag. Je kunt op ieder moment instappen.

Post-navigatie:




Wat je niet wil missen:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Scroll Up
%d bloggers liken dit: