Stilte

Stilte komt zo daverend binnen. Soms vraag ik me af, of ik stiekem ben achtergelaten en iedereen is vertrokken naar een betere planeet. Vaker wel dan niet, kom ik ook niemand tegen op de gang of in de lift. Dus sjok ik dan heel even naar de supermarkt hieronder om nog wat leven in de […]

#WOT deel 15: weer

We worden verwend, dezer dagen. En ik ben daar zo superblij mee. Want het heeft gewoon die opbeurende invloed op mijn wat temperamentvolle gestel. Vanmorgen werd ik vroeg wakker en kon ik niet gelijk opmerken of de zon zou gaan stralen vandaag. Dan is gelijk mijn brein in mineur. Maar even later bleek toch, dat […]

#WOT deel 14: prominent

Nu we met z’n allen een luguber virus bevechten, zonder (hopelijk) daardoor geslachtofferd te worden, zijn we met z’n allen tegelijkertijd wat meer aangewezen op de prominente zaken in ons leven. Sommigen zouden dat een herziening van prioriteiten noemen. Anderen zien als vanzelf wat nu wezenlijk prominenter wordt in dit leven. Jouw leven. Ik denk […]

Coronadagboek, dag 15

De laatste dagen komt mij die hele Coronatoestanden zo absurd voor, zo alsof we regelrecht en allemaal in een of andere zotte fictiefilm meespelen, dat mijn brein steeds weer op zoek gaat naar de humor erachter. Al is die soms verduiveld moeilijk te vinden. Ik merk gewoon op, dat ik na dat uitschateren van het […]

#WOT deel 13: (sociale) onthouding

Ben er helemaal niet goed in, eigenlijk, dat kille afstandelijke. Ik ben iemand van kusjes geven, liefst drie, bij begroeting. Ik ben juist iemand, die graag een hand op een ander zijn schouder/been/arm legt ter bemoediging. Ik ben zeer fysiek ingesteld, dus. Dat wordt niet altijd op prijs gesteld, zeg maar. Heb ooit een manager […]

Scroll Up